Başardın kanka. Devam et.
Beş, altı, yedi, sekiz.
Bir.
- Üç, dört, beş... - Yedi.
Hadi bakalım.
Gerginsin, görebiliyorum.
Bunu bölüm bölüm değerlendir.
Dönmek için bacaklarımı dışa doğru itiyorum.
- Yani, it, it, dön. - Tamam.
Hadi yapalım.
Yapacak.
- Evet. - Başka yer ister misin?
Amigoluk ile ilgili bir sürü ön yargı var.
Aptal sarışınlar olduğumuzu düşünüyorlar.
Sadece "Harikasın takım." diye amigoluk yaptığımızı sanıyorlar
ama aslında vücudumuzu çok büyük acılara...
...sokuyoruz.
Pardon.
- İyi misin Morgan? - Tanrım.
Hadi, yaparsın.
İt! Kaldır! Bekle!
Bazen inişi yanlış yaptığımda
çok feci bir acı duyuyorum.
Ama buna değer.
Beni amigoluk kurtardı diyebilirim.
Gerçekten buraya gelmemiş olsaydım şu an bir hapishane hücresinde olurdum.
Çok kötü bir çocuktum.
Aptallık edip başımı belaya sokardım.
Eskiden otoriteyi umursamazdım.
Kalbim yok gibiydi. Hiçbir şeyi, hiç kimseyi umursamazdım.
Ve amigoluk olmasa başaramazdım. Benim için her şey biterdi.
Burada bu hikâyeyi anlatamazdım.
Sorunlu bir evden gelen, kötü bir geçmişi olan çocuklarımız oluyor.
Bazen, bazı çocukları özellikle bu yüzden benimle tanıştırıyorlar.
Beni tanıyorlar ve onlara iyi bir rol model olup
onlara yol gösterebileceğimi düşünüyorlar.
Bırakıyorum, tut, tamam mı?
Bir, iki...
Böyle hayatlardan amigoluğa gelenler burada mutlu oluyor.
Spora gidip tüm sorunlarınızı unutuyorsunuz.
Kalk!
Baştan beri ön tarafa bakıyorum. Şöyle...
Gittiğim zaman ne istersem olabileceğim bir yer.
Amigoluk, gelmek isteyen herkese çok açık.
Büyürken zorbalığa maruz kaldım, amigoluk olmasaydı muhtemelen
dünyaya kızar
ve kendim zarar gördüğüm için başkalarına da zarar verirdim.
- Hadi Gabi! - Hadi Gabi!
Aramızda bir sürü farklı insan var ama hepimiz aynı şeyi istiyoruz.
Sahaya çıkıp o iki buçuk dakikalık rutini gerçekleştirme hissi.
O adrenalin yükselmesini hissediyorsun ve "Vay canına!" diyorsun.
Bu korkutucu ama takım arkadaşlarına güvenmelisin.
Güven, yüzde 100 güven.
Düşerken beni yakalayacağınızdan emin olmalıyım.
İnsanları bağlayan da bu, incinmeme izin vermemeniz.
O andan itibaren bağ kurarız ve korunacağımı bilip güvende hissederim.
O kadar yakınlaştığın zaman bir aile oluyorsun
ve bence bu, o bağı daha da güçlendiriyor.
Bu programı harika yapan şey de bu.
Ama takımın kimyası tutmazsa ve o güven ve o bağ yoksa
o zaman işler bozulur.
Herkes iyi mi?
Ne oldu?
İyi misin?
Açılı yap dedim.
- Sorun değil. - Kontrol edilmen lazım.
İşte böyle yaralanırsın ve işler bozulur.
Dünyama hoş geldin
NETFLIX ORİJİNAL BELGESEL DİZİSİ
İçeri gelmez misin?
Sanırım mucizeler
Arada sırada hâlâ gerçekleşiyor
Kalbime bir adım at
Dertlerini arkanda bırak
Dünyama hoş geldin
Senin için yarattım
İnsanların amigolarla ilgili eskiden beri gelen düşüncesi
onların sporda kenarda olduğu.
Sporun kendisi değiller.
Onlar kalabalığı yönlendirmek ve göze hoş görünmek için bir yan eğlence
ama amigoluk başlangıcından beri çok büyük evrimler geçirdi.
Lawrence Herkimer, amigoluğun babasıydı.
Amigoluk eğitimi için kamplar düzenlemeye başladı.
Sonunda bunu işi hâline getirmeye karar verdi.
Ulusal Amigolar Birliği'ni kurdu, NCA.
Sonra NCA büyüdükçe bir uçtan bir uca yayıldı.
İşte o zaman rekabetçi bir hâle geldi.
Aynı amigoluğu amatör olarak sürdürmek yerine,
kalabalığı daha çok eğlendirmeye, insan ve top fırlatmaya başladılar.
Bir takım basket atınca
diğer takım "Biz daha iyi basket atarız. Üstüne yeni bir şey de yaparız." diyordu.
"Vay, bundan iş çıkabilir." dendi.
Yarışmalar başladı.
Bu sadece amigoluk değil, bu bir spor.
Buradakiler gerçekten sporcular ve bunu yaparken çok iyi görünüyorlar.
Yakala beni, düşüyorum
Bugün rekabetçi amigoluk maç arasında görünenden çok farklı.
Şu an yaptığımız hareketler çılgınca.
Daha ne kadar geliştirebiliriz bilmem.
Atletizmin sergilenmesi söz konusu.
Jimnastiğin, sirkin ve dansın en iyi yönlerinin buluşması gibi.
İnanılmaz bir spor.
Üniversite amigoları tüm yıl buranın hayalini kurdu
ama şimdi güneş de, sahne ışıkları da onların tam üstünde.
Bu, amigoluk için en meşhur sahne.
Üniversite amigoluğu için tek yarışma Daytona Beach, Florida'da yapılıyor.
Bu, yılın büyük yarışması.
Her amigo bu anı, bu inanılmaz sahneyi düşünür.
Bu yüzden bu sahnede olabilmek için çok çalışıyorlar.
Sadece bir kere, iki dakika 15 saniye boyunca yarışıyoruz.
Bu kadar.
Uğruna çalıştığımız her şey iki dakika 15 saniyeye indirgeniyor.
O rutini yapmak için bir şansın var.
Tek hata her şeye mal olabilir.
Çuvallarsan tek şansını kaybedersin.
Tüm yılını boşa harcamış olursun.
Yürek burkan bir şey.
Hadi gidelim!
Kalabalığın önüne çıktığında korkutucu oluyor.
Gerginsin, adrenalin var. Herkes bunu iyi idare edemiyor.
Binlerce insanın önüne çıkmanın heyecanı, enerjisi inanılır gibi değil.
Biz kazandık!
Ve Üniversite Amigoluğu Ulusal Şampiyonumuz Navarro Üniversitesi!
Şampiyonumuz yine Navarro üniversitesi.
Dördüncü şampiyonluğunuz.
Navarro için bu altıncı.
On ikinci kez şampiyon Navarro...
Navarro, onlar en iyinin de iyisidir.
13 ulusal şampiyonluk kazandık.
2012'de ilk defa bir yüksekokul yarışmanın en yüksek puanı ile
ulusal şampiyonluğu kazandı.
Bu büyük bir şoktu.
Birçok insan yüksekokul olduğumuz için bizi küçük görüyor.
Ama büyük ulusal şampiyonluğu,
2012, 13, 14 ve 15 yıllarında ve geçen yıl kazandık.
Büyük Şampiyona'yı kaç kez kazandılar. Herkesi yenebilirler.
Navarro Üniversitesi,
Corsicana, Teksas'ın dışında. Dallas'ın 80 kilometre güneyi.
Artık ülkenin dört bir yanından yetenek yağıyor,
küçük Corsicana'ya gelmek istiyorlar.
Ki adını başka türlü duyamazdım.
"Navarro, peki, nerede bu? Yakınlaştır. Nerede?
E, gidelim bari."
Bilirsiniz, 1987'den beri buradayım.
Aşağı yukarı 24.000 kişiyiz.
Dallas'ın yaklaşık 80 kilometre dışındayız.
"Tarihî Corsicana" tabelası işte.
Bu tabelayı, tuğlalı sokaklarımızı, her şeyi seviyorum.
Corsicana'nın kendine özgü bir cazibesi var.
Çoğu kişi fırın olmasa Corsicana'yı duymazdı,
Collin Street Bakery, meyveli pastanın evi.
Yılda bir milyona yakın pasta satıyoruz,
Collin Street Bakery meyveli pastanın başlangıcı ve sonudur.
Corsicana harika bir ilçe.
Hayat yavaş,
cırcır böcekleri ve kuşları ve tren seslerini duyarsınız.
Gerçekten romantik küçük bir kasaba.
Amigo takımı biraz heyecan ekliyor.
Navarro'daki program ülke çapında bir efsane oldu.
Ülkenin her yanından insanlar,
Monica'yı tebrik etmek için buraya Corsicana'ya geliyor.
O gerçekten Navarro Üniversitesi'ni ünlü bir yer yaptı.
NAVARRO CHEER BAŞ ANTRENÖRÜ
Üniversite takımlarının çoğunun antrenörü erkek,
bu yüzden bu sektörün zirvesine ulaşmak için A tipi kişilik gerekiyor.
Çok azimli, çok özenli ve çok tutkulu biri olmanız gerekiyor.
- Hayır! Tekrar yap. - Monica böyle biri.
Sahneye koymayı biliyor.
O bir canavar.
Tek kelimeyle anlatacak olsam klas derdim.
Klas bir kadın, iradeli.
O olmak istiyorum.
Sessiz biridir ama aklınıza kazınıverir ve hayatının sonuna kadar seninle kalır.
- İyi görünsün istiyor musun? - Evet.
Umarım çünkü bazen kazanıyoruz ama beğenmiyorum.
"Elimizden geleni yapmadık, bir daha izlemeyeceğim." diyorum.
Hazırlanma şeklimiz şu.
Önce doğrusunu yapana kadar çalış, sonra yanlış yapamayana kadar.
Bir dakika ara verin. Tekrar yapacağız.
Hareketin iyi olması lazım, iş bitmedi.
Doğru yapana kadar bitmeyecek.
Ona "Kraliçe" diyorlar.
Bunu o kadar uzun zamandır yapıyor ki
tam olarak ne aradığını ve mükemmel takımı kurmayı biliyor.
İşte!
Berabere ve size söyledim, playoff'lar için bu oyunu kazanmalıyız!
Yani amigoluk yapmalıyız, bunun en iyisini yapalım, tamam mı?
Monica'nın çok zor bir işi var.
Maçlarda çok iyi olmalarını sağlamalı,
takıma tezahürat yapıp liderlik etmeli.
Ama hop diye tempo değiştirip Ulusal Şampiyona'yı kazanmaları gerekiyor.
Daytona'daki o iki dakika ve 15 saniye amigoluk yaptığınız son sefer olabilir.
Kariyerinizdeki son sefer.
Üniversite amigoluğundan sonra, profesyonel bir amigoluk yok
yani bu tarz bir amigoluk yok.
Dallas Cowboys gibi amigolar daha çok dansçı gibiler.
Navarro'da yaptığımız şey daha büyük bir beceri gerektiriyor.
Üniversitede amigoluk yapacak kadar şanslıysanız ve mezun olursanız
sizi bekleyen profesyonel bir ekip yok, amigo kariyeriniz bitiyor.
Bir an uğruna hayatınız boyunca çok çalışıyorsunuz.
Biraz duygusallaştım.
Teksas Teknik'te üniformamı giydiğim son etkinlikte
söyleyebilirim ki çok ağlamıştım.
Çünkü o an, bunun takımımı temsil ettiğim son maç olduğunu biliyordum.
Bu fırsat sona erdiği için bu çocuklara karşı hissettiklerin.
Daytona farklı.
Ve bence demek istiyorsun ki, "Mirasımı anca kendim büyütebilirim.
Çıkmadan önce ne kadar patlayabilirim?"
BAHAR DÖNEMİ BAŞLANGIÇ GÜNÜ DAYTONA'YA 68 GÜN
Yeni bir öğrenci kimliği almalıyım. Benimkini kaybettim.
O yüzden 25 dolar ceza aldın.
Hayır, o çıkış bedeliydi.
Çünkü masama belli bir kağıdı bırakmadım.
- Peki. - Posta adresi?
Bir fiş daha alabilir miyim?
Hep unutuyorum.
- Ayrıca... - Yeni bir kimlik lazım.
- Sanırım fotoğrafı orada çekiyorlar. - Evet.
- Teşekkürler. - Biraz kenara kay. Hazır mısın?
BİNA 9'A HOŞ GELDİNİZ
Açıkçası kendimi hiç üniversitede düşünmemiştim.
Yaptığım pek bir şey yoktu.
Lise terktim.
Ve Monica bana bu şansı verene kadar tünelin sonundaki ışığı görmüyordum.
Ülkenin en iyi amigo okullarından biri.
Ve benim buraya gidebilme fikrim bile sanki...
Bir rüya gibi.
Sahip olduğumuz yetenekler çılgınca,
daha önce böyle bir takımı hiç görmedim.
Tüm bu 12 yıllık amigoluk hayatımda.
- Büyükanne, seninki. - Pardon.
Sorun değil.
- Çok üzgünüm. - Hayır, sorun değil.
Bu spora çok tutkuluyum.
Bu spor benim için çok...
- Tanrım. Üzgünüm. - Baştan başlayabiliriz.
- Bunlar tuz lambanızın tuz kayaları mı? - Evet.
Üstümde baskı var. Yazın takıma girdiğimden beri.
Desteklemeniz gereken büyük bir hikâye akışınız var.
- Evet. - Navarro amigoluğu.
Ben hep videoları izler ve "Bir gün orada olacağım" derdim,
"Tüm o yarışmaları kazanacağım."
Şimdi nihayet o noktaya ulaştım ama bu delilik.
Çok fazla baskı.
Çünkü takımda, yaklaşık 40 üyemiz var
ama Daytona'da sanırım yalnızca 20 kişi yarışabilir.
Yani en büyük yarış bu, kendi takım arkadaşlarımıza karşı olan.
Buraya geldiğinde asıl amacın sahnedeki o 20 kişiden biri olmak.
Biz 40 kişiyiz.
40 tanemiz de matta kalamayız.
Yani, o sahneye çıkabilmek ana hedef.
Birbirimizle yarışmamız bizi şuna zorluyor.
"Benim iyi olmam için sen de iyi olmalısın
çünkü ikimiz de birbirimizin sahneye çıkmasını zorlaştıracağız."
Navarro'ya gelenlerin çoğu gerçekten geldikleri yerlerin en iyileri.
Burada bir sürü farklı, güçlü zihniyet ve kişilikle karşılaşıyorsun.
İsterseniz görüşebileceğiniz çok güçlü karakterli biri var.
- Evet. - Biraz abartılı olabilir.
- Mükemmel. - Tamam. La'Darius Marshall. Tanrım.
La'Darius nasıl biri?
Abartılı, göreceksiniz. Muhtemelen...
Abartılı birkaç kişi var ama en abartılısı o.
Bastırın, Dogs!
Hey!
B-U-L-L-D-O-G-S
Hadi, Bulldogs!
Futbolda çok yetenekliydim.
Antrenörler iki abimden de iyi olduğumu söylerdi.
Ama ben hep "Kim futbol oynamak ister ki?
Öncelikle yorgunum. Bu sporla da ilgilenmiyorum." derdim.
Ama hayatımda hiç erkek amigo görmemiştim.
Bir video görene kadar böyle bir şeyi hiç düşünmemiştim.
"Tanrım! Amigoluk bu mu?" dedim.
"İnsanları havada yakalayıp vücutlarını mı döndürüyorlar?"
Hiç bu kadar eğlenceli bir şey görmemiştim.
Eğleniyor gibiydiler.
İşte o zaman "Tamam, deniyorum." dedim.
Gerçekten çok eleştiri aldım.
"La'Darius, bunu yapmayacaksın. Sen futbolcusun." dediler.
Ben de "Tamam, antrenmandayken yaparım." dedim.
Dostum, bir maçta başım derde girdi,
sayı atmak için tur yapıp iki ters takla attım.
Aslına bakarsan sayımızı vermediler.
Ben de "Bu çok kabaydı." dedim.
O zamandan sonra herkes bana "yumuşak" falan demeye başladı.
Hızlı ol!
Bu yüzden eskiden çok kavga ederdim.
Ağzını açsan sınıfına gelip seninle orada kavga ederdim.
Hadi, Bulldogs. Alın şunu!
Florida'da benim geldiğim yerde herkes hazırcevaptır, ben de öyleyim.
Bana bulaşana ben de bulaşırım. Yapabilmen lazım...
Seninle uğraşıyorlarsa sen de uğraşırsın.
Onlar sana laf eder, sen karşılık veremezsen sorun çıkar.
Aşağıya indir. Boyunlarına bas!
Boynuna bas!
Herkes o kadar yetenekli doğmuyor.
Hayat böyle.
Bazıları alçakgönüllü olmanı ister.
Ama bir noktada da öz güven şart.
Kibir ve öz güven iki farklı şey.
Aynı çizgideler, bu ince bir çizgi. Ama farkı bilmelisin.
- Siz burada... - Saygı göremezsiniz!
Tüm amigoluğunuzda kendi hareketlerimizi görüyoruz.
- Evet! - Çok tatlıydı.
Çok göz korkutucu!
Eğer acımaya başlarsa, dur de.
Güzel.
- Bana yeni bacak, bilek ve vücut lazım. - Ayak parmağını uzat.
Çabalıyorum dostum.
Geçmişte, yaptığım şey çoğunlukla maç amigoluğuydu.
Futbol, basketbol, voleybol maçları gibi yerlerde amigoluk.
Buradaki rekabetçiliği önceden pek fazla yaşamadım.
Bu benim arzuladığım şeydi.
Yapmak istediğim şeydi.
- Morgan, direnme! - Direnmiyorum.
- Baldırım geriliyor. - Rahatla.
Geçen sene sahnede değildim çünkü benden daha tecrübeliler var.
Yani ben şu an herkesten biraz gerideyim.
Rutinde yaptığım her hareket için iki kat çalışıyorum,
ki ekibin kalanını yakalayabileyim.
- İşte böyle yapılır. - Bir, iki...
Ama muhtemelen amigoluk tarihinin en kötü dansçısıyım.
Mesela antrenman sırasında sürekli gülüyorum
ama bu sahte bir gülüş çünkü yaptığım şeye fazla odaklanıyorum.
Ama takımdaki diğer insanlar, mesela Sherbs, doğal bir güzelliğe sahip
ve bu işi yaparken etrafına ışık saçıyor.
Yaptığı her hareket 15 milyon kere daha iyi oluyor
çünkü bir çene hareketi ekliyor ya da şunu bunu yapıyor.
Ve ben de arkadaki garip kaplumbağayım, böyle...
İhtiyacınız varsa biraz su için ve piramide geri dönelim.
Millet, tüm piramidi yapalım. O başlangıç kısmını görmek istiyorum.
Gabi yok, o kısmı işaretleyin.
Tamam, başlıyoruz.
Bir, iki, üç, dört, beş.
Yedi. Ve bir, iki, üç, dört, beş.
Yedi. Ve bir, iki, üç, dört, millet...
Tech çift kalkış yapmıştı. Biz de tam kalkış yapalım.
- İki yıl önceki gibi. - Eminim onlardan iyiyiz, değil mi?
Tamam, tekrar yapalım.
Bir üniversite rutininde çeşitli beceriler ve bölümler vardır
ama piramit en önemli kısımdır.
Çoğu takım ve rutin için piramit insanı rezil de eder vezir de.
Tamam, bir, üç.
Geçmişte birçok takım bu yüzden kaybetti.
En karmaşık kısım bu.
Beş, yedi, sekiz. Bir, iki...
Bu piramidi yapmak tüm bir yarıyıl sürüyor.
Tüm parçalarını öğrenmek ve 30 saniyeye koymak haftalar sürüyor.
- Üç... - Tut!
- Olamaz! - Aman Tanrım.
Hadi Matrix.
Evet Jerry!
Herkes birlik olup birlikte çalışmalı, aynı anda, doğru şekilde yapmalı.
Çünkü birbirinize gerçekten hayatınızı emanet ediyorsunuz.
...aşağı, yedi. Ve bir, iki.
- Yukarı çek! - Kalk.
Takım olarak birlikte çalışmak çok önemli.
Bu piramit çirkin. Diyeceğimi dedim.
Ellerim böyleyken yakalamıyor muyum?
Öyle yakalanmaz.
- Negatiflik için sağ ol. - O zaman gerçekler negatif sanırım.
Çok fazla zamana ve tekrara ihtiyaç var.
Ve piramidi 500 kez tekrar tekrar yapmak acı veriyor.
Bir, iki, üç, dört.
Güzel.
Güzel! Çok beğendim. Tekrar yap.
Hey, hâlâ yatar pozisyonda tutmalıyız, beşik pozisyonunda tutup kaldırmayın.
Sonra direkt alçaltıp...
Fazladan gereksiz iki adım ekliyorsunuz.
Tutup, inip devam edelim.
Yakalasanız bile... Burada mı yakalıyorsun?
Hayır, burada, sonra aşağı ve yukarı.
Bacaklarınla taşıyıp alçaltabilir misin?
Buradan devam edip ön dönüşü yapalım.
- Yedi, sekiz, bir. Ve sonra çevir. - Başlıyoruz. Hazır mısınız?
- Yaparsınız. - Orada olmak istiyorum.
Bir, iki, üç, dört, beş, yedi, sekiz.
Bir, iki, üç, dört, beş, altı, yedi.
- Ve bir, iki, üç, beş, altı, yedi. - Başlıyoruz.
- Tut Summer, tut! - Dur!
- Evet! - Beş, altı.
- Tamam. - Hadi!
- Az kaldı! - Beş, yedi.
Bir, üç... Hadi! Tut şunu!
Yedi, sekiz. Bir, üç.
Beş! Kaldır onu! Kızı yukarı it!
Dur, hayır!
Yeterince iyi.
- İlerleyecek kadar iyi mi? - Evet, bu zor.
Hepiniz öğle arası verin.
Döndüğümüzde bir sürü piramit deneyeceğiz.
Yiyin, bol su için ve devam etmeye hazır olun.
Öleceğiz.
Bu çok zorlu.
Yani, çok çalışıyoruz. Çünkü burası bir yüksekokul.
Bu çocuklar iki yıllığına geliyor
daha büyük çocuklardaki üniversite deneyimi bizde olmuyor.
Bir üniversite amigosundan iki kat fazla antrenman yapmalıyız.
Yani, tüm gününüzü antrenman yapmaya ayırdığınız zamanlar olacak
ve bu kulağa çok çılgınca geliyor
ama çok fazla çocuk Yıldızlar amigoluğu yapıyor,
bazen birlikte Yıldızlar dünyasındaki diğer takımlarda amigoluk yapıyorlar.
Hadi başlayalım!
Bir ve üç!
Bu kulüp amigoluğu,
bir okula değil, gösteri ekibine amigoluk yapıyorsun.
Beş, yedi ve...
Bir, iki, üç.
Yıldızlar amigoluğu çok büyük.
Bazıları yürümeye öğrendiği gibi eğitime başlıyor.
Çık! Bu harika bir çıkıştı.
Göster bana, nefes al. Derin nefes al. Yüzün, hadi.
Yüz!
Yüz! Hadi Caroline.
Bu sektör büyüyüp duruyor.
Sadece Cheer Athletics değil, başka dev spor salonları da var.
Ve Navarro çocukları Cheer Athletics takımlarında olduğu için
gerçekten çok şanslıyız.
Çocuklar onları seviyor, hayranlık duyuyor ve taklit etmek istiyor.
- Çok havalısın! - Teşekkürler!
Navarro'ya gitmek istiyoruz, çok iyiler!
Oraya girersek burs alabiliriz ve üniversitede amigoluk yapabiliriz
ve sonra da meşhur oluruz.
Onlara hayranız çünkü kraliçe gibiler.
Evet, hep öyleler.
Krallar ve kraliçeler, hepsi burada.
Fotoğraflarını çekiyoruz, ünlü gibiler. Onlar amigo ünlüsü.
Navarro'daki en iyi sporcular büyük sosyal medya fenomenleri.
İlk "amigo ünlüsü" hareketi sırasında
Instagram'da 500 bin takipçisi olan birkaçı vardı.
Gabi Butler'ı tanıyor musunuz?
- Evet! - O çok esnek.
Bence o hem havacı hem akrobat hem de taban olan tek kişi.
- Herkes bunu bilir. - Evet.
Selam, ben Gabi.
Desteğiniz için hepinize teşekkür etmek istiyorum.
Bugün The Cheer Leader dergisinin kapağı için çekim yapacağız.
Gabi'yi küçüklüğünden beri tanıyorum.
Önce topuk germe ile başlayalım.
Her zaman çok fazla takip edilirdi.
O amigoluk sektöründe çok meşhurdur.
Şu anda burada değil çünkü iş seyahatleri falan var
ama o takımın çok büyük bir parçası.
Gabi çok yönlü bir amigo. Gabi kadar yeteneklisini hiç görmedim.
Eskiden onu çok izlerdim,
büyürken amigoluğunu izliyorsunuz ya da yarışmalarına gidiyorsunuz.
O bir rock yıldızı, Cheerleaders diye bir YouTube dizisindeydi.
Her şeyi başardı ve insanlar ona hayranlar,
neler başardığına ve ne kadar ilerlediğine.
Küçükken insanlarda uyandırdığı saygıya ve statüsüne çok hayrandım.
Onun takımda olması akıl almaz bir şey.
Beni tedirgin etmiyor ama başkalarını edebilir.
Neticede, o hâlâ Gabi Butler.
İlgi odağı olmak da aslında büyük bir baskı,
güçlü bir rol model ve sporcu olma zorunluluğunu
beraberinde getiriyor.
Çünkü gözler hep üzerinde.
Bir, üç, dört, beş, yedi, bir.
Üç, beş, yedi, sekiz.
Bir, üç, beş, altı, yedi, sekiz.
Yani, ben...
Evet. Hayır yani, ben...
Bir yardım etkinliği kesinlikle iyi ama finaller için bir uğurlama yapsak?
Ve bunu şimdi planlasak?
İki gün öncesinden değil de?
Bu çok saçma.
Peki, tamam. Sağ ol. Hoşça kal.
Corsicana belediyesi, merkezi yenilemek için para topluyor.
Toplumun önde gelenleri bir yardım etkinliği düzenlemek istedi.
Amigoların da bu yardım etkinliğinde yer almasını istiyorlar.
Bizden bir sürü şey isteniyor, bir sürü farklı şey.
Ben de toplum önüne çıkmayı seviyorum
ama birçok insanın anlamadığı şey şu ki,
son anda çıkıp bir şeyler yapamayız, hazırlık gerekiyor.
Bence özellikle amigoluk geçmişi olmayan insanlar şunun farkında değil.
Sanıyorlar ki amigolar çıkıp her yerde herkesi eğlendirebilir.
Aslında planımız gelip sıkı bir şekilde Daytona için hazırlanmaktı.
Yapmak istediğim en büyük şey piramidimizi tamamlamaya çalışmak.
Bu konuya henüz eğilmedik.
Yapabileceğim her şeye evet demeyi çok istesem de
bunun zamanlaması pek iyi değil.
Önümüzdeki bir ya da iki haftada
sahneye kimlerin çıkacağına karar vermeden önce
sizin için stresli de olsa ne durumdayız, ona bakacağız.
Ama şu anda önümüzde daha stresli bir durum var.
Bu hafta perşembe günü yapmamız gereken bir gösteri.
Bunu bizden yapmamızı istediler,
aslında biraz planlarımızın dışındaydı
ama dışarıda insanları karşılamakla başlayacağız
ve ponponlarımızla falan bildiğiniz amigoluk yapacağız.
Bazı insanlar konuşma falan yapacak.
Sonra birazdan öğrenip çalışacağımız küçük gösteri de
son aktivite olacak.
Bir, iki, üç, dört, beş, altı, yedi, sekiz.
Ne yaptıklarını bilmiyorlar.
Şunlara bak.
Hepinizin, şöyle olması lazım...
Biliyorum!
Bana uyar.
Bir, iki, dur, üç, dört, beş, altı, yedi, sekiz.
Bir, iki kalça, üç tekme, dört aşağı, beş.
Ve direkt aşağıya. Pardon, ben...
Bu çok zor.
Buraya geldiğinde, geri, ileri, adım, tekme.
- Tamam. - Tamam mı?
Yani, buradan...
Sadece bunu ciddiye alanlar sahne için değerlendirilecek.
Lütfen esner misiniz?
Nereden alalım?
- Üç, dört. - Tamam.
Hazır mısın?
Üç, dört.
- Diğeri. - Yanlış bacak.
Tekrar yaparız.
Hazır mısın? Ve üç aşağı, dört yana, beş,
- altı. - Tamam.
- Ben... Peki. - Sorun değil.
Kızlar, bu tarafa bakın.
Sıranıza geçin ve bir bakayım.
Lexi. Lexi! Dışarıya.
Tamamen dışarı. Hayır, dışarı çık.
Tamam, peki.
Erkeklerden biri olabilir miyim?
Saçını keseriz.
Ben yavaş sınıftaydım.
Evet, bu bir süreç olacak.
Uzun zamandır insanları çizmedim.
Sanırım...
...sırt roketi giymiş bir kedi falan ekleyeceğim.
Neden Shannon'a gitmiyorsun?
Nedenlerinden biri...
Ne?
Herkes Shannon'ın doğum günü için bir grup sohbetine eklenmiş, ben hariç.
- Gitmiyorum. - Sen yok musun?
Ama Shannon'la hiç konuşmuyoruz. Grupta olsam bile muhtemelen gitmezdim.
Başka kim yok ki?
- Tüm takımın olduğuna eminim. - Evet, ben hariç tüm takım.
Genelde amigolarla pek iyi anlaşamıyorum.
Bir sürü amigo benden çok farklı bir hayat tarzından geliyor.
Amigoluk genelde zengin insanların sporu.
Bunların çoğu ünlü spor salonları,
çok fazla para alıyorlar,
aylık ücret ya da yarışmalar ve üniformalar için.
12 yıldır amigoluk yapıyorum ve tek bir kuruş bile ödemedim.
Sanırım ben de hep öyle bir dans yeteneği vardı ki,
beni salonda isterlerdi, gitmek için para ödememe gerek yoktu.
Ama kızlar kabaydı, bana gösterişçi dediler.
Ama ben gerçekten, sadece sevdiğim şeyi yapıyordum.
Gerginlikleri, sorunları falan hiç sevmem.
Evet, bu sporda çoğunlukla kendi başımayım.
Öyle zayıflayacağım ki üniformanın içinden kaburgalarımı göreceksin.
Tartılmak istiyorum.
Antrenmanda tartılacağız zaten, yemekten ne kadar kaçınacağımı ölçeceğim.
Doğru beslendiğimizden, bedenimize baktığımızdan emin olmak için
kilomuz kontrol ediliyor.
Çünkü havaya atılıp birçok hareket yapıyoruz,
o yüzden sağlıklı kalmalıyız.
- Neden bu kadar hafifsin? - Korkuyorum.
- Korkuyor musun? Başardın. - Biliyorum.
Bu valizden daha hafifsin.
Hayır. 44 kiloyum.
Ben ön kol çalışmıyorum, o yüzden bunu sen yapabilirsin.
Belki beklerken biraz arka kol çalışırım.
Tamam.
Biz, kızları havaya fırlatan fırlatıcılar daha büyük görünmeye çalışıyoruz
çünkü Monica büyük çocuklarını sever.
Ne kadar büyük olursan sahneye çıkma şansın o kadar artar.
Daha büyüksen hareketi daha uzun yapabilirsin.
Akrobatların vücut yapısı daha farklı.
Akrobatlar daha ufak cüsseli olur,
büyüklerin yapamayacağı atlamak, dönmek, vücut kontolü gibi şeyler yaparlar.
Ben güç akrobatı olmak istiyorum, ikisinin tam ortası,
hem fırlatıcı hem akrobat, tam ortası olmalıyım.
Genellikle her gün spor yapıyorum. Çoğu zaman günde iki kez.
Asıl amacım sadece yağ yakmak ve biraz kilo vermek.
Şu an gerçekten umurumda olan tek şey bu.
Ağırlık kaldırmak güzel ama...
Ben daha iyi ve sağlıklı olup
daha uzun yaşamak için tamamen kardiyo yapmayı tercih ediyorum.
Hayatım boyunca vücudum hep topluydu.
160 kiloya kadar çıktım.
O zamanlar amigoluk yapsam da
o egzersizler yediğim yemeklerle birlikte yeterince iyi değildi.
Yediklerim çoğunlukla fast-food falandı
çünkü o zamanlar paramız sadece ona yetiyordu,
o yüzden hep fast-food yiyordum.
Ama Navarro'da ilk amigoluğumdan sonra
daha iyi beslenme ve egzersiz yapma şansına sahip oldum.
O sırada, 20 kilo vermeyi başardım.
Ve bu yıl boyunca neredeyse 15 kilo verdim.
Onu yukarı kaldır!
- Uzaktaydım... - Tamam.
Hadi tekrar yapalım.
Jerry muhtemelen tanıdığım en çalışkan sporculardan biri.
Bu programa başladığında öğrenecek çok şeyi vardı.
Tekniğinde birçok eksikler vardı. Tutuşunda da.
Tüm yıl boyunca buna çalıştı.
Birçok sporcu için Navarro'ya girip sahneye çıkamamak üzücüdür.
Tekrar hadi.
Ama bence geçen yıl öğrendiği her şeyi bu sene kendi çalışma etiğine uyguladı.
- Evet Jerry! - Gördün mü? Böyle daha kolayı.
Antrenman dışında
yeteneklerini geliştiriyor, insanları teşvik ediyor.
Hadi millet!
Ve bu sporu çok seviyor.
Jerry 7/24 amigoluk izliyor.
Ve size her rutini, her bölümü, her kelimeyi gösterebilir.
Jerry'nin amigoluğa olan sevgisi çılgınca.
Oturup genç takımların yarışmalarını nasıl izliyorsun anlamıyorum.
- Bayılıyorum. Eğlenceli. - Onu biliyorum.
Jerry telefonunda izlediklerin...
Lise, birinci seviye.
- En küçük ekibin bile... - Rutinlerini bilirdi.
Rutinlerini, müziklerini, antrenörlerini ve ebeveynlerini bilirdin.
- Çünkü bu... - La'Darius!
Cubs'ı görmek istiyorum çünkü Houston'dan kurtulmaları gerekiyor.
Çünkü Houston'da berbatlardı. Cubs, Mini 2.
Ama onlar...
Onlara göre değildi.
O bebekler o gün, o hafta sonu modu yakalayamamışlardı.
- Yorgunlardı. - Tabii ki kaybettiler.
- Anlamıyorum. - Puan tablosu var.
O tablo nasıl elinin altında olabilir?
Kaydetmiştim.
Hazırdım bebeğim.
- Amigoluğa o kadar düşkün değiliz. - Tamam, haklısın. Tamam, anladım.
Anlaşıldı.
Yorgunum.
Umarım bu gece erken uyuyabilirim.
Daytona sezonu kötüleşmeden ve Monica antrenmanı artırmadan.
Pekâlâ, şimdi birinci bölüme geçeceğiz.
Bu, Teksaslılara bir çeşit yukarıdan ve hızlı bir bakış.
Burada bazı basketbolcular ve amigolar var
ve kiminiz Teksaslı veya Teksas'ın yakınından bile değilsiniz.
Yani Teksas'la ilgilenmenize yarayacak birkaç eğlenceli bilgi.
Dünyaya Quaid kardeşleri verdik.
Randy Quaid'i hatırlamazsınız ama Çılgın Aile Yılbaşı Tatilinde'deydi.
"Tuvalet dolmuş" diyen o çılgın amca.
Bu o.
Ayrıca NASA burada. Bir süreliğine kapattılar.
Yeniden açılacak.
Duymuşsunuzdur, Başkan Trump'ın yönetiminde
o neyi icat etti?
- Uzay Kuvvetleri. - Uzay Kuvvetleri!
NASA muhtemelen bunun büyük bir parçası olacak.
Teksas-Meksika mutfağı en iyisidir.
Gerçek Meksika mutfağı değil.
Meksika mutfağının çok daha iyi bir versiyonu.
Birçok diğer eyalet kendi hükûmetlerini kabul etmenizi şart koşmuyor
ama Teksas'ta hem Teksas hem de ABD hükûmetini kabul ediyorsunuz.
- Buralarda kendimizi çok severiz. - Sevdim bunu.
- Biliyoruz. - Oldukça ilginç. Tamam.
Biliyoruz.
- Birinci bölüm. - Tüm gerçekleri iyi ki öğrendik.
Sizce Teksaslılar politik olarak nelere inanırlar söyleyin.
- Silah taşıma hakkı. - Silah taşıma hakkı, evet.
Görebileceğiniz en büyük silah taşıyıcısı kadınım.
Neredeyse her zaman bir silah taşırım.
Başka?
- Kürtaja hayır. - Kürtaja hayır, kesinlikle.
Çok çabuk anlayacaksınız ki Teksas bayağı muhafazakar bir eyalet.
Geleneksel değerleri ve yaşam tarzını desteklerler
ve çoğunun beklentisi budur.
Bir erkek ve bir kadın geleneksel evliliğin tanımıdır
ve pazar günleri kalkıp kiliseye gitmelisin
ve 2.5 çocuklu ve beyaz kazık çitli bir evin vardır.
Eski moda insanlar.
Gri olan dana çok güzel bir dana.
Muhtemelen sınıfının en güzeli.
Keşke vücut yapısı daha iyi olsaydı. Bel kısmı çok yükseliyor.
Siz orada duruşunu izlerken değiştirmek istiyorum.
Ön iskeletini değiştirirdim.
Gri dana ondan daha yapılı.
Keçilerimle ilk üçe girişimi hatırlıyorum.
- Evet. - Hepsine bakarsan onların kısa...
Kısa değil de sağlam, iyi orantılı olduğunu görüyorsun.
Ama onunkilere baktığımızda, o biraz uzun.
Diğerleri kadar orantılı görünmüyor.
Ethan'ınki çok iyi görünüyor.
Evet, yürüyüşü iyi ama sallanması yeterli değil.
Şu küçük oğlana bakın.
Hadi bebeğim.
Anne, abartma. Bu normal.
- En sondaki yeğenim. Bakayım... - Siyah Angus'u olan mı?
Birazdan delirecek olan şu simsiyah, evet.
Pembemsi çizgili tişört giymiş
- ve saçı at kuyruğu. - Tamam.
Bilirsiniz, burası küçük muhafazakar bir Teksas ilçesi.
Çocukların çoğu büyük şehirden, gelince burayı küçük buluyorlar.
Ama küçük bir ilçede gerçekten bir şeyler var.
Burada büyüdüm.
Lise aşkımla evlendim.
Beyzbol oynuyordum. Tutucu pozisyonundaydım.
Ve bu kızı duydum, "Chris!"
Maçlarda arkada çitlere tutunarak adımı söylüyordu.
O bir amigoydu. Enerjik.
Popüler. İyi bir öğrenci. Onur listesinde filandı.
Ve çok rekabetçi.
Ürkek bir tiptim,
adımı bağıracak kadar cesur bir kızdı, birbirimizi tanıdık.
Gerisi tarih oldu.
Gençken, çok büyük hedeflerim vardı.
New York, Wall Street'te bir şirketin CEO'su olacağımı düşünürdüm.
Teksas Üniversitesi İşletme mezunuyum, ülkenin en iyilerinden biri.
MBA yaptım.
New York'ta bir plazada çalışmak ve iş kadını olmak istiyordu.
Ama önceliğin ailede olması,
bu işleri biraz değiştirdi.
Çocuklarımızın anne ve babalarımızla,
kardeşlerimiz ve yeğenlerimizle büyümelerini istedik.
Biz memleketine bağlı insanlarız ve evimizde kaldık.
Sonra da Navarro'da bir fırsat buldu.
Açıkçası benim planım bu değildi.
İşletme diplomam vardı, amigo antrenörlüğü yapmayacaktım.
Ama kesinlikle işletme bölümünde öğrendiğim her şeyi aldım
ve bir program yaratmak için kullandım.
O noktada fark ettim, "Tamam, tüm enerjisini buna yatıracak."
Başlangıçta, Navarro Cheer hiçbir şeydi.
Sonra defalarca kazanınca
daha çok kazanıyorsunuz.
Sonra da herkesi yenerek bir ulusal şampiyonluk kazanıyorsunuz.
Ve sonra adını, sadece o yarışmada olanlar değil,
diğer eyaletlerdeki spor salonları da duyar.
Yani zaman içinde kazanma arzusunun nasıl giderek büyüdüğünü görüyorsun.
Başladığım zaman, yapmayı bırakmak çok zordu.
Seni içine çekiyor.
Bu... sanki...
Bu, bağımlılık gibi.
Gerçekten öyle.
Saç yapamam. Makyajı da pek iyi yapamıyorum zaten.
- Dörtte orada olmalıyız, değil mi? - Evet.
Dans bölümünde olmadığım için mutluyum.
Ama tatlı bir dans.
Her şeyi bir araya getiren kostümler.
Biliyorum, Monica'nın bize o çizmeleri bulmasına çok sevindim.
- Kot şortlar ve her şey. - Evet.
Şortumu kesmek istiyorum ama bilmiyorum.
Şortunu kesmek mi?
Çünkü aşağı doğru biraz genişliyor gibi...
Evet, Monica bahsetmişti.
"Şortu biraz daha kısa olsaydı" demişti.
- Öyle mi dedi? - Evet.
- Mesela, belki şu kadar. - Evet.
- Bunu daha önce hiç yapmadım. - Yapmadın mı?
- Hayır. - Kahretsin.
Şöyle deneyeceğim...
Neredeyse oldu.
Tuhaf görünüyor mu?
Olabilir.
Ve Tanrım, o botlar.
Zaten iki yerden su topladı.
Bu yüzden mi bandının üstünde kan var?
- Evet. - Bileğindeki?
Hâlâ burada.
İşte. Bu ikisi.
Yaşasın!
Burada güzel şehir Corsicana'da.
Şehir merkezimizi yenilememiz gerek.
TARİHÎ CORSICANA
Navarro amigoları ile ilgili ne biliyorsun?
Cevaplaması çok zor bir soru.
Amigolukla ilgilendiğim tek an dövme için geldikleri zaman.
Cuma gecesi futbol maçları falan.
Daha önce hiçbir yarışmada falan bulunmadım.
Gençlik Ateşi'ni bir kere izledim.
Dallas Cowboy amigolarını biliyorum. Üniversite amigolarını bilmiyorum.
- Bulldogs'u duyuyorsun... - Evet.
- O kadar. - Evet.
Pek bilinmiyorlar.
Amigoluk bir çok yönden çok izole kalıyor.
Yani amigoluğun içinde değilsen
bazen bunu hiç anlamıyorsun.
Yarışma amigoluğunu ilk keşfettiğimde,
"Bu gerçek bir spor dalı." demiştim.
Ve Amerika'nın çoğu hâlâ amigoluğun böyle bir şey olduğunu düşünmüyor.
Çoğu insan amigoları güzellik yarışması yarışmacıları
ve Playboy tavşan kızları ile aynı kategoriye koyuyor.
Geleneksel olarak güzel ve popüler, sevimli ve güçlü karakterlidirler.
Onlar iyi, ahlaklı insanlar.
Onların Corsicana'yı herkesin önünde temsil etmesinden çok mutluyuz.
Amigolar yerel vatanseverlik fikrini temsil etmeye başladılar.
Okullara filan yardım ediyorlar.
Onlar bir grup harika kız.
Onlarla tanış... "Kız" demeyeyim, erkekler de var.
Amigoluk 1950'lerde dişi hâle gelmeye başlayınca,
kimin amigo olacağı kuralı daha çok,
tipik Amerikalı komşu kızı fikri etrafında şekillenmişti.
Ama cinsiyet rolleri değişiyor.
1950'lerde, tipik Amerikalı bir kız yerinin kenarda durmak olduğunu bilirken
artık durum böyle değil.
Kızlar kendinden çok emin, sert ve atletik.
Görünüş üzerinde daha az, sporun üzerinde daha çok duruluyor.
İnsanlar bu sporcuları hâlâ kenarda duruyor gibi görüyorlar
ama aslında diğer taraftan da yarıştığını görmüyorlar.
Navarro ABD'deki en iyi amigo ekiplerinden, biliyor muydunuz?
Bilmiyorduk.
- Hayır. - Bilmiyordum.
Vay canına, bunu bilmek harika ama bunu bilmiyordum.
Amigoluk hem ders dışı bir etkinlik hem de bir spor, sorun da bu.
Topluluğunuz için bir önder olup aynı zamanda inanılmaz bir sporcu olmanın
daimi gerilimi altındasınız.
BENİM CORSICANA'M YARDIM ETKİNLİĞİ
ANA CADDE BU BİZİM HİKÂYEMİZ
Başlamaya hazır mıyız?
Her başarılı yardım etkinliği
takımı ateşlemek içindir, değil mi?
Evet.
Takımı yarışmaya hazırlamak!
Ve karşınızda olağanüstü,
yüksek enerjili takım üyeleri
13 kez ulusal amigoluk...
...beş kez büyük ulusal amigoluk...
...şampiyon antrenörü...
Monica Aldama!
Vay canına!
Dr. Fegan, farkında mısınız, bilmiyorum
ama bir sonraki etkinliğimizde liderlik için yerinizi güvenceye aldınız.
Gördüğüm en iyi amigolardansınız, sağ olun.
Pekâlâ.
Kocam ve ben burada büyüdük, Corsicana Lisesi'ne gittik...
- Diğer taraf. Pardon. - Onunla konuşma.
...birçok çocukla çalışıp yıllar içinde birçok performans sergiledik
ama bugün Teksaslı olmanın gururundan bahsetmenin eğlenceli olacağını düşündük.
İşte, başlıyorlar.
Hadi!
Birçok yer gördüm Dünyanın bir çok yerine gittim
Tıpkı bir mucize gibi İnanmak için görmen gerekir
Çünkü Tanrı Teksas'ı kutsadı Kendi elleriyle
Cenneti görmek istiyorsan İşte şansın burada
Hepiniz gülümseyin.
Tanrı Teksas'ı kutsadı!
Belli ki, çok rekabetçiyim.
Amacım ülkenin en iyi amigoluk programı olmaktı.
Bunu yaptım
ama her yıl ulaşmanız gereken standartlar daha da yükseliyor.
Yarışmada en iyi takımlardan biri olmak istiyorsan
ilerlemek zorundasın.
Hep çalışır, rutinlere bakar,
ilerlememiz için diğer takımlara ve gelecek adımlarımıza bakar
çünkü amigoluk her yıl gelişiyor.
Başlangıçta piramitler emekleme pozisyonunda kurulurdu.
Bir piramit inşa edip onu tutarlardı.
Şimdi piramidi kurup defalarca değiştirmeniz gerekiyor.
Puanlar da buna göre çalışır.
Ne kadar zor, o kadar çok puan.
Daha önce hiç bu kadar zor bir piramit yaptığımızı sanmıyorum.
Ulaşmaya çalıştığımız şey bu ve muhtemelen başaracağız.
İnanılır gibi değil.
Sürekli bir baskı var,
sırf insanlara "Bunu yaptıklarına inanamıyorum." dedirmek için.
Birçok kişi yaralanmalarda bu yüzden artış olduğunu da söylüyor
çünkü şu anda kadın sporları arasında
en kötü yaralanmalar en çok amigoluk sırasında yaşanıyor.
Bazen, o kadar yükseğe uçuyorlar ki
biri tutsun diye sürekli dua ediyorum çünkü resmen havadalar.
Ve bir keresinde biri uçup yaralandığında buradaydım.
Ve onun çığlığının sesini çok net hatırlıyorum.
DAYTONA'YA 61 GÜN
Nasıl hissediyorsun?
- Harika. - Öyle mi?
- Yalan mı söylüyorsun? - Hayır.
- Başın ağrıyor mu? - Şimdi mi?
- Evet. - Hayır.
Ayaklarını birleştir.
Gözlerini kapat.
Parmağının tam ucuyla burnunun en ucuna dokun, böyle.
Piramit üzerinde çalışıyorduk, yeni bir şeyi ilk kez deniyorduk,
bir şeyler ters gidiverdi
ve ben de piramidin yanına düşüp kafamı başkasının kafasına vurdum.
Midem bulandı ve tuvalete koşup kustum.
Kafanı kıpırdatma.
Ama Cameron bazı testler yaptı
ve beyin sarsıntısı semptomlarım olduğunu söylüyor.
Evet.
Günün kalanında sadece dinlen
ve yarın sabah seni tekrar görüp belirtilerine tekrar bakmak istiyorum.
Tamam.
- Başlıyoruz. - Hadi Jade.
Piramit için iki dakikanız var.
Hallettik çocuklar.
Evet. Tut onu.
- Hazır mısınız? - Hadi, tut...
Ve bir, iki, üç, dört, beş, altı, yedi, iyi, bir...
İyi misin Jerry?
Sherbs.
Akıcı yap ama görebildikleri yerde biraz daha yavaş kontrol et.
Tamam, bu tuhaf olacak ama sorun yok.
Şuradan biraz kesebilirsin.
İyi görünüyor. İyi gidiyorsun tatlım.
Eğer tutmak için mendil istiyorsan
tabii ki kan ellerine bulaşacaktır, öyle olduğunda onu çıkar.
- Tamam. - Ve bir, iki, üç, dört, beş,
yedi, sekiz, bir, iki, üç.
Aman Tanrım.
Birinin dizi gitti.
Sherbs, yüzün bacağına yakın mı?
Bacağına çok yakın görünüyordu.
Bilmiyorum ama bu beni korkuttu.
Onun yüzünde dizine dikkat et Brooke.
Tamam, başlıyoruz.
Yapalım şunu.
Bir, iki, üç, dört, beş,
yedi, sekiz, bir, iki, üç.
Kafasını çarptı dostum.
- Piramit çalışmasını seviyorum. - Yaralandı.
Piramitler en iyisidir.
Başın zonkluyor mu?
Yukarı bakmaya çalış.
Acıdı mı?
Acıyor mu?
Sol ayağının üstünde dur.
Eller kalçada. Gözlerini kapat.
Beş, altı, yedi, sekiz.
Bir, iki, üç, yukarı, dört,
yavaş, beş, altı, yedi ve bir, iki, üç, dört.
Bu iyiydi.
Bu kısmı bitirelim ki kalanı toparlayabilelim
ama hâlâ bugün eski hareketleri çalışıyoruz.
Konuşmayı en aza indirelim.
Korkmayı kes. Seni yakalayacağım.
Gözlerini aç. Parmağımı takip et.
Tamam, sadece yürümeyi yapalım...
Ya da önce iki tane yapar, güvenli olunca geri çekebiliriz.
- Daha hızlı mı? - Evet.
- Evet. Bu yavaş versiyon. - Evet, biliyorum.
- Bence iki iyi olur. - Evet.
Bu...
Sıkışık mı?
Görmemiz lazım, çünkü sayılar farklı olacak.
Güvenli olması için, sence bu...
Güvenli olması için sıçratırsak sorun olmaz.
Karanlık bir odada kal, telefonuna, parlak ışığa bakma, tamam mı?
- Tamam. - Günün kalanında dinlen.
Hazır olun. Başlayalım.
Başlıyoruz! Dinle!
Ne yap ne et, yakala.
Siz oradasınız, korkmayın.
Navarro amigosusun, yapabilirsin!
- Sıkı olacak! - Hazır?
Tamam. Odaklanın.
Ve bir, bir, iki, üç, dört, yaslan, yedi ve...
Bir, iki, üç, dört, beş, altı, yedi.
Yavaş, bir, üç, beş.
Yedi ve bir, iki...
Sağlı sollu deviriyoruz.
Bu eğlenceliydi.
Piramit sevilmez mi?
- Şınav. -50 şınav.
Kalçasını ya da ayağını kafama koydu, ben sadece...
Ne zaman düşmeye ve üstüme yığılmaya başladı...
Şınavlar neden?
50 şınav çünkü yere düştü ve kimse onu yakalamadı.
Ama sanırım kafama düştü.
Piramitlere ara vermemiz gerektiğini gösteren bir işaret bu.
Seni seviyorum.
- Tamam, bugünlük bu kadar. - Hadi, daire olalım.
Umarım herkes üşengeçliğini içinden atmıştır,
Daytona sezonuna doğru daha odaklı ve kontrollü olmalıyız,
ki sezon çoktan geldi ve biz bunu daha fazla ciddiye almalıyız.
Önümüzdeki hafta bu iyice bir meydan kavgasına dönüşecek.
Herkes sahnede olmak için elinden geleni yapacak
ama vücudunuza iyi bakın, ve en iyi hâlinizde olun,
ilk 20'de olsanız da olmasanız da.
Çoğu insan sahnedeki 20'den biri olmak ister.
Bunun için ne gerekiyorsa yapacaklar.
- Tamam. - Kollarını kaldır.
Gözlerini kapat.
Yaralanmalar olacak, spor böyledir.
Bu ciddi bir şey, bu Gençlik Ateşi değil, filmleri ne kadar sevsek de o değil.
- Tanrım, huzur ver. - Tanrım, huzur ver.
Kabullenme...
Ama Monica neyi istiyorsa onu yapacaklar.
- Amin! - Amin.
Bir, iki, üç.
Köpekler, bize bulaşmayın, evet!
Hepiniz on burpee seti yapın.
Beş, altı, yedi, ve bir.
- İki. - Baş dansçıların üçü de yok.
Monica üç kızı yedeğe almama bayılacak.
İşte oradaki piramit.